Premiera: 1996
Akcja spektaklu rozgrywa się w ciągu dwóch dni. Paulina pisze właśnie kolejny list do córki, gdy w ich dawniej wspólnym domu pojawia się Robert, jej tragicznie zmarły mąż. Kobieta nie rozumie, jak to się stało, że po trzech latach przyszedł nagle w środku nocy, myje zęby, pije mleko, rozmawia z nią. Może to sen, może szaleństwo? Prosi męża o jakąś wskazówkę, jakiś znak. Robert przekonuje ją, że powinna zacząć nowe życie, poznać kogoś, kto byłby dla niej prawdziwym oparciem.